نگاهي بر فيلم ترديد؛هملت شرقي ...

سلام سلام

من فيلم ترديد رو هفته قبل ديدم اما الان براتون نقطه نظراتم رو براتون قرار ميدم...

واروژ كريم مسيحي بعد از 18 سال فيلم ساخت  ،براي كسي كه 18 سال پيش در سال 1370 اولين فيلم بلند سينمايي خود كه يكي از 10 فيلم برتر دهه گذشته نيز هست را مي سازد سخت است كه از آن فضا بيايد به اين فضاي شلم شولباي امروزي كه اخراجي هايمان مايه افتخارمان و دو خواهر و آتش بس هم مدال هاي افتخارمان هستند البته نگذريم كه فيلم هاي به اجبار اخراج شده "قبادي" ها مورد بي مهري دوستان قرار گرفته اند.البته كريم مسيحي با مهارت و مديريت عالي با اينكه پروژه متوقف هم شد( بر اثر مشكلات جسمي كارگردان) خوب فيلم را جمع و جور كرد.

دوباره از سينمايي كه در آن فيلم را هم ديدم مينويسم ..سينما آزادي سالن هنر هفتم عالي بود .. هم صدا عالي ( صداي دالبي ديجيتال داشت) و هم تصوير عالي و بر عكس جاهاي ديگر ..چراغ هاي سالن هم خاموش بود.

خوب برگرديم به قيلم،فيلم با تيتراژي شامل سنگ هاي كف آبي شروع شد.

فيلم با چند نماي نا مانوس از خانه بزرگ و ويلايي گرفته شد.در ابتدا سخت بود كه بفهميم موضوع چيست اما هرچه ميگذرد بيشتر به اين پي ميبريم كه اين فيلم همان هملت است اما نسخه شرقي آن...!
وقتي متوجه تكراري بودن فيلم نامه شدم آهي با خود كشيدم و گفتم اين هم شد فيلم؟اما هرچه گذشت بيشتر احساس ندامت از حرف خود كردم!فيلم برداري عالي و تدوين فوق العاده جالب و نو ..هيچ سكانسي پايان نداشت..جالب نيست؟موضوعي كه داشتيم ميديدم نتگهان قطع ميشد و فيلم از جاي ديگري شروع ميشد البته نميدانم كار كارگردان هست يا آنقدر به فيم مميزي داداند( حدود 30 دقيقه) كه فيلم اينگونه شد.

اليته اين را هم بگويم حيف اين فيلمبرداري و دكوپاژ خوب( آنچه در پرده آخر اثر همين كارگردان ديديم ) و صدابرداري جالب و تراولينگ خوب دوربين كه با فيلمنامه تكراري عجين شده بود...حيف!فيلمنامه در 1:40 اول با سرعت عالي حركت كرد اما ناگهان در 15 دقيقه آخر اين فيلم روند آنقدر تند ميشود كه اصلا نميفهمي چهن شد.البته اين كار كار مميزيست..!

بهرام رادان دوباره خوب بازي كرد اما به نظر من بازي هاي او در يك حلقه تكرار قرار گرفته اند او نياز به يك نقش متفاوت دارد تا از اين انجماد نا خواسته بيرون بيايد .ترانه عليدوستي كوتاه بازي كرد اما جالب با رادان خو گرفته بود و ارتباطش با رادان قابل درك بود و اما حامد كميلي كه با بازي درخشانش در مجموعه تلوزيوني شبكه 5 سيما خودش را مطرح كرد در اينجا ديالوگ ها رو طبق معمول تئاتري هاي عزيز عالي گفت ..!

فيلم در هر سكانس شامل يك سري ديالوگ در عالم واقعيت و يكسري هم ديالوگ هاي نمايشنامه هملت بود كه بدون مرز با هم بودند..و اين هم يكي ديگر از ويژگي هاي فيلم بود

و اما يك سوتي بزرگ ؛در صخنه اي مباشر از بالاي نردبان مي افتد و ماجراي هملت شروع ميشود (رادان با مادرش بگو مگو ميكند) ، در صحنه اي ديگر در كلبه اي وقتي مامور پرونده ميگويد مباشر با رادان جر بحث كرده و رادان او را به پايين پرت كرده است...نميدانم.چرا اينگونه شده..

در انتها من به اين فيلم :7/10 ميدهم

شما هم نظرات خود را قرار دهيد ..

باتشكر همراهان هميشگي

گزارشی از نشست نقد و بررسی فيلم «ترديد»در فرهنگسراي رسانه واروژ كريم‌مسيحي: بنده 18 سال كار نكرده‌ام

واروژ كريم مسيحي معتقد است: در شرايطي هستيم كه خيلي به‌روز نيست. وضعيت امروزمان هم با يك سال قبل يا بعد خيلي متفاوت نيست. حداقل در فضاي سينما كه اين‌گونه بوده است. البته اين مساله مربوط به دوره‌اي خاص هم نمي‌شود و در كل مي‌توان گفت كه يكسري سياست‌هاي كلي وجود دارد كه مديران مختلف هم همان‌ها را دنبال مي‌كنند و اين كليات در دولت‌هاي مختلف تفاوت چنداني ندارند.
 سه‌شنبه هفتم مهرماه، واروژ كريم‌مسيحي كارگردان فيلم سينمايي «ترديد» و جمشيد ارجمند منتقد سينما در فرهنگسراي رسانه و در حضور جمعي از خبرنگاران به نقد اين فيلم و پاسخگويي به سوالات حاضران پرداختند.

كريم مسيحي، در ابتداي اين نشست عنوان كرد: اوايل دهه 70 طرحي بر گرفته از هملت نوشتم، چراكه بر اين باور بودم كه اين داستان از مواردي است كه پتانسيل فيلم شدن دارد، اما اين طرح بيش از 15 سال به نتيجه نرسيد تا اين‌كه دو سال پيش و به صورت خيلي اتفاقي در فارابي ساخت آن مورد تائيد قرار گرفت.

او در ادامه به مساله اقتباس اشاره كرد و گفت: فكر مي‌كنم كه در زمينه ادبيات ايران يا جهان كاري نكرده‌ايم. «هملت» يكي از داستان‌هايي بود كه به نظر بنده، جاي كار داشت. اين اثر ادبي قصه‌اي جذاب و ابعادي گوناگون داشت و همين موارد مرا به اين فكر واداشت كه فيلمي از آن بسازم. البته پرداخت به كل اين داستان غيرممكن است و يا حداقل در توان من نيست اما به هرحال مي‌توان به برخي لايه‌هاي آن را مورد بررسي قرار دارد.

اين كارگردان در پاسخ به پرسشي مبني بر پايان‌بندي «ترديد» هم عنوان كرد: از قسمتي به بعد، يعني از جايي كه قهرمان داستان ما متوجه شباهت زندگي‌اش با هملت مي‌شود، اين اثر با هملت متفاوت مي‌شود؛ چراكه قهرمان آن اثر هيچ‌گاه نمي‌دانست كه چه فرجامي در انتظارش است، اما قهرمان «ترديد» اين نكته را مي‌داند. بنابراين هنگامي كه فرد اين مساله را مي‌داند قطعا براي جلوگيري از آن كار مي‌كند و به همين دليل مابه طور كاملا عمدي پايان‌بندي اين فيلم را به اين شكل در نظر گرفتيم.

كريم مسيحي در بخش ديگري از اين نشست هم به مدت زمان «ترديد» اشاره و عنوان كرد: در ساخت اين فيلم با نمايشنامه‌اي مواجه بوديم كه ساخت آن چهار ساعت زمان لازم داشت اما من مي‌بايست اين اثر را حداكثر در 120 دقيقه به تصوير مي‌كشيدم و حتي برايم اين امكان نبود كه آن را در 130 دقيقه بسازم و همين مساله مشكلات متعددي ايجاد مي‌كرد.

او ادامه داد: من تمام سعي خود را كرده‌ام تا فيلم در تايم و زمان مناسبي ارايه شود، در جشنواره فجر هم اگر اين فيلم با تايمي بالاتر به نمايش درآمد براي اين بود كه ما فرصت نداشتيم كه نسخه كوتاهتري آماده كنيم و تهيه‌كننده اصرار داشت كه اين فيلم در فجر به نمايش درآيد.

او افزود: برخي كارگردانان خارجي اين نمايشنامه را در مدت زمان چهار ساعته جلوي دوربين برده‌اند و هيچ مسئله‌اي هم پيش نيامده،اما بنده اينجا براي همين 120 دقيقه هم با مشكل مواجهم و سينمادارها غر مي‌زنند.

كريم مسيحي در پاسخ به پرسشي مبني بر فاصله زياد دو فيلمش هم گفت: من هم نمي‌خواهم كه آثارم با فاصله ساخته شوند اما به هرحال فاصله مي‌افتد. بنده از اوايل دهه 70 در پي ساخت «ترديد» بودم اما ميسر نمي‌شد. در طول اين 18 سال هم دوره‌اي به مونتاژ و يا ساخت مستند و ... پرداختم و نمي‌توان گفت كه در سينما كار نكرده‌ام اما در تمام اين مدت در پي ساخت همين اثر بودم. گاه به بنده تهمت ايده‌آليست بودن مي‌زنند اما واقعيت آن است كه پايين‌تر از يك حد خاص نمي‌توانم فيلم بسازم و بايد شرايط ساخت همين اثر برايم مهيا مي‌شد.

او در پاسخ به اين‌كه آيا فضاي جامعه و نوع مديريت‌ها هم در اين وقفه چندساله نقش داشته است، گفت: به هرحال همه موارد با هم در ارتباطند. بنده 18 سال كار نكرده‌ام و اين يك عمر است. اگر دوسال ديگر هم منتظر مي‌ماندم بازنشسته بي‌كاري مي‌شدم.كريم مسيحي در بخش ديگري از اين نشست هم از اشتغالش به يك طرح جديد خبر داد و اظهار اميدواريم كرد كه تا پايان سال بتواند ساخت آن را آغاز كند.

كارگردان «ترديد» در پاسخ به پرسشي مبني بر وضعيت مديريت فرهنگي هم عنوان كرد: در شرايطي هستيم كه خيلي به‌روز نيست. وضعيت امروزمان هم با يك سال قبل يا بعد خيلي متفاوت نيست. حداقل در فضاي سينما كه اين‌گونه بوده است. البته اين مسئله مربوط به دوره‌اي خاص هم نمي‌شود و حتي در دوره‌هاي قبلي هم طرح‌هاي بنده رد مي‌شدند. در كل مي‌توان گفت كه يكسري سياست‌هاي كلي وجود دارد كه مديران مختلف هم همان‌ها را دنبال مي‌كنند و اين كليات در دولت‌هاي مختلف تفاوت چنداني ندارند.

او، در پاسخ به پرسشي ديگري كه آيا طي اين سال‌ها او نيز با مشكل ردشدن طرح مواجه بوده يا خير، پاسخ مثبت داد و افزود: بله، جلوي ساخت چندين طرح من گرفته شد و اين مشكلي است كه همه با آن مواجهند. البته با اين حال‌، طرح «ترديد» پس از سال‌ها، مورد تأييد قرار گرفت اما هنگامي كه با ساخت آن موافقت شد هيچ‌گونه اصلاحيه يا مميزي‌اي برايش اعلام نشد.

در ادامه اين نشست يكي از حاضران به بحث بازسازي يك سينما در فيلم «ترديد» اشاره كرد و از كريم مسيحي پرسيد كه آيا شما در آثارتان سعي داريد كه سينمايي ويران را مورد بازسازي قرار دهيد كه كريم مسيحي در پاسخ به او گفت: مگر من چنين چيزي را بلدم؟ من سعي مي‌كنم فيلم بسازم، حال اين كار ساختن سينما است يا خراب كردن آن را من نمي‌دانم و در اين‌باره مخاطب است كه تصميم مي‌گيرد.

اين كارگردان درباره اشتغالش به فعاليت تلويزيوني هم عنوان كرد: فكر نمي‌كنم كه براي چنين كاري عمرم قد بدهد. من كه براي ساخت يك سينمايي 100 دقيقه‌اي سال‌ها زمان مي‌گذارم اگر قرار باشد 50 ساعت سريال بسازم، مدت‌ها زمان نياز دارم البته در زمينه تدوين سريال‌ها كارهايي انجام داده‌ام و متأسفانه به طور كامل شغل اصلي‌ام در سينما شده است تدوين.

او در پاسخ به اين‌كه مخاطب اصلي «ترديد» چه كساني هستند، گفت: من فيلم را براي بيننده مي‌سازم و برايم فرقي ندارد كه اين بيننده از كدام طبقه باشد. هركس به نسبت شعوري كه دارد با آثار ارتباط برقرار مي‌كند و در اين ميان اولين كسي كه بايد از فيلم خوشش بيايد خود من هستم. اگر در آثارم احساس كنم كه به خودم دروغ نگفته‌ام، پس به مخاطبم هم دروغ نمي‌گويم. در كل فكر نمي‌كنم كه بتوانيم مخاطبان را دسته‌بندي كنيم و بگوييم فقط براي طبقه‌اي خاص فيلم بسازيم، چراكه اين‌كار واقعا عبث به نظر مي‌رسد.

كريم مسيحي در پاسخ به نكته‌اي كه اين اثر را براي مخاطب عام تا حدي ثقيل دانسته بود و بهتر مي‌دانست كه كارگردان تا حدي خود را به سليقه مخاطب نزديك كند، گفت: اين همان چيزي است كه 20 يا 30 سال است از آن فرار مي‌كنم. من كار فرهنگي مي‌كنم و از مريخ هم نيامده‌ام. من هم بچه همين جا هستم و نيمچه سوادي هم دارم و فكر مي‌كنم بايد براساس همين سطح فيلم بسازم. من هيچ‌وقت سطح خودم را پايين نمي‌آورم تا يك مخاطب عام‌ تر هم بيايد و فيلم مرا ببيند.

او ادامه داد: به محض اين‌كه بخواهم به اين فكر كنم كه مخاطب چه مي‌خواهد ديگر خودم نخواهم بودم من سعي مي‌كنم كه به خودم دروغ نگويم و به تماشاچي هم دروغ نخواهم گفت و اگر هم 17 سال فيلم نمي‌سازم بخشي از آن ريشه در چنين مسايلي دارد چراكه نمي‌توانم و نمي‌خواهم كه اين‌گونه فيلم بسازم. من فكر مي‌كنم كه بايد بيننده ما كمي خود را بالاتر بكشد، چراكه من كه بالاي سقف نيستم كه سطحي خيلي بالا را به تصوير كشيده باشم.

در پايان اين نشست و در پاسخ به پرسشي مبني بر تأثيرات وقفه پيش‌آمده در ساخت «ترديد»، كريم مسيحي عنوان كرد: هرگاه كه اثري متوقف شود و پس از مدتي از سرگرفته شود، ديگر به هيچ عنوان اثر قبلي نخواهد بود. وقفه پيش‌آمده در ساخت «ترديد» باعث شد كه ما فصل را از دست بدهيم و چهره برخي بازيگران هم به خاطر مشغول شدن در پروژه‌هاي ديگر با تغيير مواجه شد. ما ناچار شديم كه اين فيلم را در تابستان بسازيم، اما قرار بود كه فيلم در پاييز ساخته شود، اما اگر مي‌خواستيم دست نگه داريم ممكن بود كه ديگر هيچ‌گاه نتوانيم كار كنيم. حتي برخي از افراد هم به دليل همين وقفه‌ها از همكاري با ما بازماندند كه قطعا همين مورد هم به كار لطمه مي‌زند.

جمشيد ارجمند، منتقد و مجري اين نشست هم در صحبتي كوتاه، هر دو اثر ساخته شده توسط كريم مسيحي را آثاري در خور ستايش دانست كه هريك به نحوي جامعه هنري و سينمايي را تكان داده‌اند.
عليرضا شجاع نوري و مينو فرشچي از ديگر مدعوين اين جلسه بودند كه در اين نشست حضور نداشتند.

منبع : ایسنا

نگاهي بر بي پولي؛پوچ ترين فيلم تحسين شده سال!

سلام

   من نميخواستم بيايم اينجا و در مورد يك فيلم خيلي بد از حميد نعمت الله بنويسم .دوست داشتم درباره الي و  خيلي هاي ديگر بنويسم كه به خاطر شرايط موجود آن موقع آن چه را كه نوشتم در اين جا قرار ندادم زيرا قطعا دسترسي به وبلاگم را محدود ميكردند.

   روز پنجشنبه رفتم به سينما اريكه ايرانيان در تهران،پ ساعت قبل به سينما رسيدم.وقتي گوينده سالن اعلام كه كه براي ديدن فيلم بي پولي به سالن 1 مراجعه كنيد .حدود 700 نفر با هم به سمت سالن اصلي مجموعه حركت كردند، وارد سالن شديم ،‌نشستيم، و زماني كه فيلم شروع شد چراغ ها اهمچنان روشن بود2 دقيقه گذشت تازه يادشان افتاد اينجا سينماست و نه لابي هتل...!

    نكته جالب در اين سالن هم اين بود كه چراغ هاي روي راه پله به طرز جالبي مثل پروژكتور نور داشت و روي صفحه سينما افتاده بود .كه من رو واقعا آزار داد.به مسوول سالن هم كه گفتم.گفتند "كلاس كار مجموعه مياد پايين اگه چراغ ها خاموش شن!مديريت مجموعه دستور دادند كه اين چراغ ها باشند و 3 سال هم هست كه مجموعه تاسيس شده ،هرچه تذكر دادي ايم قبول نكردند"براي من سولي پيش آمد كه اينجا سينماست يا سالن مد كه كلاسش از بين ميرود.

  از ويژگي هاي اين مجموعه پر ادعا بگذريم.ميرسيم به فيلم بي پولي ساخته حميد نعمت الله كه از نظر بعضي ها كه از ما بهترند فيلم با كلاسي بوده.سكانس هاي ابتدايي فيلم قشنگ بود،مجلل و شيك و عروسي هم مثل عروسي هاي ديگر فقط شادي را به ذهن من آورد ، اما خوب اگر اين خوشي ها باشد كه نميشد بالاخره وقتي طرفدار فيلم هندي در ايران زياد باشد بيش از اين نمي توان توقع داشت از اين دوستان ...آنقدر اين بي پولي را شور شور كردند كه به تلخي گراييده است.

  آنچه در 1ساعت نخست فيلم ميبينيم اشتباه هاي كثيري است از كساني كه فكر ميكنند براي فيلمنامه نوشتن بايد از شورترين عنصر ها استفاده كنند .براي مثل ماشيني كه ليزينگ هست را ميتوان يا واگذار كرد و نه فروش و اينكه ماشين را پس داد و نه اينكه ماشين را بگذاريم يك گوشه اي تا وسايل آنرا بدزند و ما هم از گرسنگي بميريم.سوال ديگر من اينست كه آيا كساني كه 24 ساعت ميخورند و ميخوابند و مواد مخدر مصرف ميكنند و ... از كجا 100 هزار تومن و يا 200 هزار تومن پول قرض دهند ؟

   آخر كجاي دنيا يك طراحح لباس آن هم با اين كلاس و دبدبه و كب كبكبه ميايد و كار پيدا نميكند؟چطور است آخر ؟من كه متوجه نشدم كه فيلنمامه نويس و كارگردان با چه فكري فضاي اوليه فيلم را آنچنان ترسيم كردند كه من نوعي تصور كنم اين آقا هنرمند به تمام معناي طراحي لباس است ولي حالا نميتواند كار پيدا نكند؟من كه باورم نميشود.

  بازي ها هم بد بود ،ليلا حاتمي جايزه گرفته بود براي اين فيلم ؟چرا؟البته پاسخم را گرفتم به همان دليل كه امين حياي آنقدر جايزه نگرفت كه براي فيلم متوسط خود "شب" جايزه گرفت و به همان دليل كه مارتين اسكوسيزي براي يكي از ضعيف ترين فيلم هاي خود "DEPRTED" جايزه اسكار گرفت.بازي ليلا حاتمي تمسخر آميز بود اصلا معلوم نبود فيلم كمدي هست يا تراژيك ؟درام هست يا ....؟؟

نميتوانم باور كنم كه "بي پولي" را كه من به شخصه تجربه كرده بودم اينقدر بد به نمايش بگذارند.تاسف خوردم براي 3000 تومان پولي به سينما اريكه و جيب تهيه كننده دادم.