مرجع کامل فیلم های روز ایران و جهان

 فیلمی دیگر درباره یازده سپتامبر....

نقد کوتاه

فیلم "یونایتد 93" ساخته و نوشته  پل گرینگرس وقایع روز 11 سپتامبر  سال 2001 از ابتدای شروع روز کاری تا سقوط آخرین هواپیمای ربوده شده (یونایتد 93) را به تصویر می کشد. روزی که برای تمام مردم دنیا واقعه ای بزرگ بود و نگاه دولت ها را تغییر داد.

قبل از انتشار این فیلم بسیاری از منتقدین ساخت فیلم از واقعه 11 سپتامبر را محکوم کردند و عده ای آن را سوء استفاده مالی خواندند. اما حقیقت این است که این فیلم نه تنها برای پول نبود بلکه در تصویر کشیدن دو چیز بسیار موفق بود. اول نمایش شجاعت مسافرین و خدمه این پرواز ، پروازی که بدلیل شهامت سرنشین های آن به مقصد نرسید و شاید اشتباهات عدیده هواپیما ربایان نیز مزید بر علت بود. دوم نمایش برخورد هر انسانی با چنین شرایطی و اینکه هیچکس و هیچ سیستمی برای چنین شرایطی در آمریکا آمادگی نداشت. برای مثال مرکز پدافند هوایی آمریکا با تمام تجهیزات پیشرفته کنترل هواپیما و دستگاه های مانیتورینگ ماهواره ای ، باید از طریق "سی ان ان" از واقعه مطلع میشد.

از 4 پروازی که در روز یازدهم سپتامبر دزدیده شد ، این پرواز بیشترین تلفن ها را با زمین داشت و علت مهم آن ، پرواز کردن در ارتفاع پایین در دقایق آخر پرواز بود که مسافرین با تلفن همراه خود با دوستان تماس گرفتند هر چند با تلفن هواپیما نیز تماس های متعددی گرفته می شد. این برای بازسازی رخداد های مهم داخل پرواز برای ساخت یک فیلم بسیار مناسب بود ، اگر چه کارگردان مجبور به استفاده از تخیل و ابداء در بسیاری از صحنه و مکالمات درون پرواز شد.

بازیگران فیلم اکثرا افراد غیر حرفه ای هستند ، در واقع از بین خود مسئولین که در آن روز با واقعه سر و کار داشتند در این فیلم شرکت کرده اند. شغل اصلی خدمه پرواز هم همان خدمه پرواز بود و اصلا بازیگر نبودند. اما در بین مسافرین بازیگر های حرفه ای ولی نه مشهور مشاهده می شود.

اکثر مکالمه های پرواز ساخته تخیل نویسنده است و قطعا تایید شده است که انتخاب مناسب و دقیقی در اکثر موارد داشته است و واقعا بیننده را به داخل پرواز می برد و با یک حقیقت محض روبرو می کند. "یونایتد 93" بر خلاف فیلم هالیوودی پر از صحنه های باور نکردنی نیست و تمام تلاش سازندگان نزدیک شدن به حقیقت است.

سازمان های دولتی:

یکی از دو رشته داستان فیلم ، به برخورد و واکنش سازمان های دولتی آمریکا ، یعنی سازمان کنترل هوایی کشور و زیر شاخه های آن تا برج های مراقبت و مراکز کنترل هوایی و دیگری ارتش آمریکا ، یعنی ستاد پدافند هوایی آمریکا را نشان میدهد که از ابتدا تا انتها در شک و تردید و کندی عمل به سر می بردند.

هیچ پروتکلی برای مواجه با اینگونه صحنه های تروریستی برای این دو سازمان تعبیر نشده بود و شاید ورزیده ترین و سریع ترین ارگانی که در آمریکا به این واقعه عکس العمل نشان داد شبکه تلویزیون سی ان ان بود که بلافاصله در محل حضور یافتند که خوب قطعا این کمکی به جلوگیری از حادثه نمی کند.

مشکل اصلی سایر پرسنل ، باور نکردن حقیقت بدون دلیل مستحکم بود. یعنی افراد زیردست خطری بزرگ را حس می کردند ولی برای انتقال آن با مدیرانشان یا سازمان های ذیربط کاری مشکل بزرگی داشتند چرا که هیچکس درک و قبول نمی کرد که چنین حمله ای امکان پذیر باشد.

نکته های حاشیه ای:

- یک مرکز نظامی کنترل هوایی واقعی برای این فیلم استفاده شده بود.

- برای مراکز کنترل هوایی تجاری نیز برای صحنه های کنترل هوایی تجاری استفاده شده بود.

- برای تخیل و شبیه سازی رابطه درون پرواز یک نظر سنجی به عده ای بازیگر داده شده بود تا کارگردان طبیعی ترین صحنه را بسازد.

- بازیگر عراقی که نقش خلبان هواپیما ربا را بازی می کند ، اکنون پناهنده انگلیس است و سال 93 از ارتش و حزب بعث عراق فرار کرده است و در انگلستان اقامت گزیده است. درخواست ویزای این تبعه انگلیسی برای شرکت در اولین اکران فیلم در نیویورک پذیرفته نشد.

- 40 خانواده بازماندگان در ساخت جزئیات فیلم به کارگردان کمک کرده اند.

- مدیر کنترل "بن اسلانی" نقش خودش را در فیلم بازی می کند.

- در طول فیلم برداری بازیگر هایی که نقش هواپیما ربا ها را داشتند از بازیگرانی که نقش مسافرین را داشتند در دو هتل جدا اقامت داشتند ، در دو باشگاه جدا تمرین می کردند و جداگانه شام می خوردند تا کارگردان بتواند حس قهرمانگری و ستیزه گری بهتری از برخورد این دو گروه را بدست آورد.

- از کل فروش فیلم درصدی برای ساخت یادبودی در شهر شانکسویل اهدا شد که در نهایت به رقمی حدود یک میلیون و صد و پنجاه هزار دلار رسید.

- طبق تقاضای فیلم سازان هیچ تیزر ساخته شده در استودیو تا پخش فیلم نمایش داده نشد.